ചേട്ടാ, ഒരു ടിക്കറ്റ് എടുത്തു തരാവോ?
Posted: ജനുവരി 27, 2012 Filed under: Uncategorized | Tags: India, malayali, Reflections, Thoughts, Travel 2 Comments »രംഗം : ഒരു റെയില്വേ സ്റ്റേഷന് (അവരവരു പോകുന്ന റെയില്വേ സ്റ്റേഷന്ന്റെ പേര് ഇട്ടോളൂ), രാവിലെ 8 മണി, 3 ട്രെയിനുകള് അടുപ്പിച്ചു പോകുന്നത് കൊണ്ട് ഒടുക്കത്തെ തിരക്ക്. 20 പേര് ക്യൂ നില്ക്കുന്നു. ടിക്കറ്റ് കൌണ്ടര്ന്റെ അടുത്ത് വരെ ക്യൂവില് എത്തി നിക്കുന്ന ഒരു ചെറുപ്പകാരനും ഇപ്പൊ കയറി വന്ന മറ്റൊരാളും തമ്മിലുള്ള ഒരു ചെറിയ സംഭാഷണം. ഒരു സൌകര്യത്തിനു നമുക്ക് ചെറുപ്പക്കാരനെ ധനഞ്ജയന് എന്നും മറ്റേ പുള്ളിയെ അമ്പുജാക്ഷന് എന്നും വിളിക്കാം. (റെയില്വേ സ്റ്റേഷനില് ക്യൂ നില്ക്കുന്നത് പതിവില്ലാത്ത ആള്കാര് ഉണ്ടേല് ഇതേ രംഗം ഒരു ബീവറേജസ് കോര്പറേഷന്ന്റെ ക്യൂവില് ചിത്രീകരിക്കുക, ടിക്കെട്ടിനു പകരം ഒരു Mc വിസ്ക്കി).
അമ്പുജാക്ഷന് : ചേട്ടാ, ഒരു ടിക്കറ്റ് എടുത്തു തരാവോ?
ധനഞ്ജയന്: ചേട്ടാ, എന്റെ പുറകില് ഈ നില്ക്കുന്ന ആള്ക്കാര്രൊക്കെ ഇതേ ട്രെയിനിനു ടിക്കറ്റ് എടുക്കാന് നില്ക്കുന്നവര് ആണ്, ഞാന് ചേട്ടന് ഈ ടിക്കറ്റ് മേടിച്ചു തന്നാല് പിന്നെ ഇവരൊക്കെ എന്തോന്നിനാ ഇവിടെ നിക്കുന്നെ?, ഇവിടെ നിക്കുന്ന എല്ലാവര്ക്കും സമ്മതം ആണേല് ഞാന് എടുത്തു തരാം, ചേട്ടന് എല്ലാവരോടും ചോദിച്ചിട്ട് വാ
അമ്പുജാക്ഷന് : അതല്ല, ഒരൊറ്റ ടിക്കറ്റ് മതി, കുറച്ചു വൈകി പോയി, അത് കൊണ്ടാ
ധനഞ്ജയന്: എല്ലാവര്ക്കും ഒരു ടിക്കറ്റ് മതി, ചേട്ടന് വൈകി പോയത് കൊണ്ട് നേരത്തിനു വന്നു ക്യൂ നില്ക്കുന്ന ആള്ക്കാര് വൈകുന്നത് ശരി ആണോ?
ക്യൂ ഉള്ള എവിടെയും നമ്മള് കാണുന്ന ഒരു കാഴ്ച ആണിത്. നമ്മള് (മലയാളികള് മാത്രം അല്ല, എല്ലാ ഇന്ത്യകാരും) ഈ സംഭവത്തെ രണ്ടു ആംഗിളില് കാണും. ഒന്ന്, ഈ ചെക്കന് വലിയ അഹങ്കാരം ആണല്ലോ, അയാള് ഒരു ടിക്കറ്റ് അല്ലെ ചോദിച്ചുള്ളൂ, അല്ലാതെ അവന്റെ അപ്പന്റെ സ്വത്തൊന്നും ചോദിച്ചില്ലല്ലോ. രണ്ടു, ചെക്കന് കൊള്ളാമല്ലോ,അവന് ഒന്ന് പ്രതികരിച്ചല്ലോ, ഈ എര്പാടും കൊണ്ട് ഇറങ്ങിയേക്കുന്ന എല്ലാ തെണ്ടികള്ക്കും ഇത് പോലെ തന്നെ എല്ലാവരും മറുപടി കൊടുത്തിരുന്നേല് ഈ പരിപാടി എന്നേ നിന്ന് പോയേനെ. ഇതില് ഇതാണ് ന്യായമായ കാഴ്ചപാട്?.
ഈ പരിപാടി നമുക്ക് ഒരു ശീലമായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അത് ഒരു തെറ്റല്ല, ചിലര് വളരെ കാലമായി പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തു വളര്ത്തി എടുത്ത ഒരു കലയാണ് അത്, അതിനെ നമ്മള് അംഗീകരിക്കണം എന്നതാണ് ചിലപ്പോ നമ്മുടെ ഒരു നിലപാട്. ഇത് നമ്മളും ചിലപ്പോ ചെയ്യും, അപ്പൊ ഇത് നമുക്ക് തെറ്റായി തോന്നുകയും ഇല്ല. ഒരു പാലം ഇട്ടാല് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും എന്ന ഒരു ധാരണയില് അങ്ങ് പോകുന്നു. അപ്പൊ ആദ്യമായി നമ്മുടെ നാട്ടിലോട്ടു വന്ന ഒരാളുടെ സ്ഥിതി എന്താണ്. ഒരു നാട്ടിലെ എല്ലാ പരിചയക്കാരും പരസ്പരം ടിക്കറ്റ് എടുത്തു കൊടുത്തു കഴിയുമ്പോഴേക്കും ഇയാളുടെ വണ്ടി അടുത്ത സ്റ്റേഷന് വിട്ടു കാണും!
നമ്മളില് എത്ര പേര് ഇതിനെ പറ്റി ചിന്തിക്കുന്നു, ഇതില് എത്ര പേര് പ്രതികരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സമയത്തിന് വില ഉള്ളത് പോലെ തന്നെ എല്ലാവരുടെയും സമയത്തിനും വില ഇല്ലേ?
You are spot on!
I don’t think the average indian citizen will ever learn the concept of a queue or the sanctiity of following a process which is well defined! It is always been how can i get over with it or how can i get MY things done without even considering other poor souls… shame on us..
sadly, that looks true, but on deeper thoughts, the main reason for this seems to be that we always wait for the other people to change or for the system to fall in place. But shouldn’t we be changing ourselves first? മഹാത്മാ ഗാന്ധിയെ quote ചെയ്യാന് മാത്രം ഉള്ള standard എനിക്ക് ഇല്ലേലും പുള്ളി പറഞ്ഞ കാര്യം ഉണ്ടല്ലോ “Be the change you want to see in the world”, അതാണ് നമുക്ക് ഇവിടെ ആവശ്യം. എല്ലാവരും അവനവന്റെ ഭാഗം ശരി ആക്കുക, നാട് തനിയെ ശരി ആകും, കുറച്ചു കാലം പിടിക്കുമായിരിക്കും, പക്ഷെ ചെയ്യാന് കഴിയുന്ന കാര്യമാണ് എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.